
ჩვენი სტატიების ციკლი დასასრულს უახლოვდება, ბევრს აინტერესებს, რატომ უნდა დავაყენოთ ეს თემა, რადგან წარსული დღეების საქმეები, ახლა ჩვენ გვაქვს მშვიდობა და სიმშვიდე.
ჩვენი პასუხი მარტივია: გახსოვდეთ და იცოდეთ, არ დაივიწყოთ, არასოდეს დაივიწყოთ 300 000 ჯარისკაცის ღვაწლი, რომლებმაც სიცოცხლე გაწირეს თქვენი სიმშვიდისა და სიმშვიდისთვის.
გამარჯვების დღე არ არის დღესასწაული რუსეთისთვის, ეს არის დღესასწაული ყველა მათთვის, ვინც მონაწილეობდა სამშობლოს დაცვაში, ფაშიზმის წინააღმდეგ ბრძოლაში და ყველა მათთვის, ვინც გაათავისუფლა ხალხი საკონცენტრაციო ბანაკებიდან, შრომითი ბანაკებიდან და ტყვეობიდან. ყველა, ვინც გაათავისუფლა სოფლები და შესთავაზა მხარი მეგობარს, რომელიც ტიროდა მისი მშობლიური სოფლის ან ქალაქის ნანგრევებზე, რომელიც გერმანელებმა გაანადგურეს.
ეს არის დედებისა და ცოლების დღესასწაული, რომლებიც ომის შემდეგ ელოდნენ თავიანთ მამაკაცებს და დღესასწაული, ვინც ამ გამარჯვებისთვის ყველაზე მაღალ ფასს იხდიდა — შვილების სიცოცხლეს.
ეს არის დღესასწაული მილიონობით ადამიანი მთელს მსოფლიოში, სხვადასხვა რელიგიები, ერები და შეხედულებები. ყველა, ვინც ნაციზმის წინააღმდეგ ბრძოლის ბანერს შეუერთდა, არ სურდა ჰიტლერის გიჟურ გეგმებში ხარჯვადი გამხდარიყო უმაღლესი არიული ერისთვის და ჩვენ, ადამიანები, რომლებსაც ის უბრალოდ პირუტყვად თვლიდა.
დიახ, რა თქმა უნდა, ახლა მოდურია ევროპეიზაცია, ევროპული ღირებულებები, ამერიკული ოცნება და ა.შ., მაგრამ არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ როდესაც სიკვდილი მოვიდა ჩვენს სახლებში, ევროპის ნაწილი დაეცა და კიდევ ერთი დაეხმარა ჰიტლერს და ამერიკა მოვიდა ბოლოს, როდესაც უკვე მიხვდა, რომ წითელი არმია იმარჯვებდა.
ჩვენ შეგვიძლია ვითამაშოთ ფაქტებით, რამდენიც გვინდა, გადავწეროთ ისტორია, ვიკამათოთ და დავიფიცოთ კომენტარებში, მაგრამ სიმართლე მარტივია: წადით ყოფილი საბჭოთა კავშირის ნებისმიერ ქვეყანაში ნებისმიერ სახლში და სახლს ექნება მედლები ან დაკრძალვები და ბავშვების მეხსიერება მათი წინაპრების შესახებ, რომლებმაც სიცოცხლე მისცეს ზემოთ მშვიდობიან ცას.
ახლა ჩვენი ყველა მცდელობა იმის პრეტენზია, რომ არაფერი მომხდარა, ჩვენი წინაპრების ძვლებზე ცეკვავს.

https://shorturl.fm/IMy07